Bekisting

De grond was vrij van bomen en tegels dus de graafwerkzaamheden van de sleuven voor de vorstrand kon beginnen.

Materiaal bestellen

Omdat het eenmalige bekisting zou zijn heb ik gekozen voor het goedkoopste hout wat werkt voor bekisting en dat is OSB. Ik had B-keuze van de Bouwie laten bezorgen door mijn vader met een bus. De rest van het hout en wapening heb ik besteld bij Jac Klijn bij mij om de hoek.

Peil bepalen

Voor het peil ben ik vanaf het maaiveld (terashoogte) gaan rekenen. Eerst hoe hoog is bovenkant vloer ten opzicht van het maaiveld en dan zo alle lagen door gaan rekenen (afwerkvloer -> dekvloer -> isolatie -> vloerplaat -> vorstrand). 0 is dan bovenkant afwerkvloer en ik heb +430 op de muur afgetekend als referentielijn. Je zet de lijn vaak net ietsje hoger omdat je de lijn gewoonweg op een fijne werkhoogte wil hebben.

Via de cursus wist ik van verschillende manieren om bijvoorbeeld met een doorzichtige slang waterpas lijnen over te zetten. Ik heb dit ook 1 keer gedaan omdat het cool was om een keer te doen. Direct daarna heb ik mijzelf een laser gegund omdat dit de rest van bouw van pas gaat komen.

Sleuven graven en eerste stuk bekisting zetten

Ik ging voor een groot deel tegen bestaande muren storten en voor de bekisting ging ik werken van de hoek van mijn garage tot aan de schutting van de buren. Eigenlijk zonder na te denken ben ik een hele brede sleuf gaan graven waarbij ik dus de vorstrand | bekisting | schoren in de sleuf had bedacht. Ik had mijn oom gevraagd om mij te helpen bij het begin en die zei direct dat het veel makkelijker had gekund. Ik had het helemaal niet hoeven schoren als ik de vorstrand alleen had uitgegraven. Kleine tegenvaller en meer werk hierdoor. Slikken en door.

Ik had vooraf de komst van mijn oom al even gekeken naar de haakse bouwlijnen en had al een begin gemaakt aan het bouwraam. We zijn evenwijdig aan de garage gaan meten naar de hoek in de tuin en vervolgens door naar de schutting. Ik was hierin heel precies omdat ik wilde dat het visueel haaks op de garage zou staan. Na de lijnen uitgezet te hebben met de laser hebben we ook nog de diagonalen gemeten en deze waren ook hetzelfde. Henrie van de cursus heeft het volgens mij meerdere malen genoemd: 4 ogen en controleren op een andere manier dan dat je het uitgezet hebt. Een ander alternatief is een bouwhaak (Pythagoras en de 3-4-5 verhouding) maken.

Toen de lijnen eenmaal stonden zijn we met een waterpas tegen een lat aan paaltje loodrecht in de grond gaan slaan. Eerst dus recht naar beneden in de grond en vervolgen op hoogte van de onderkant van de vorstrand. Dit is een trucje om waterpas de bekisting op die latjes te laten rusten zonder dat je heel de tijd met grond loopt te brengen/halen.

Ik ben vervolgens een OSB strook gaan zagen en was bij de eerste vergeten dat het B-keuze was en dat ik het absoluut niet recht was. Iets bijgeschaafd en het was werkbaar. Boven en onder een 44x70 vuren balk er langs en de hele lengte van de hoek van de garage tot tuin op de paaltjes gezet. Met de waterpas rechtop gezet en geschoord met wat latten. Op dezelfde manier zijn we ook het hoekje om gegaan en was het alweer einde middag.

Het scheelt zo ongelofelijk veel als je er een tweede set aan ogen bij hebt en helemaal als die heel veel ervaring in de bouw heeft. Daarnaast is het altijd leuk om samen met je oom een middagje te rommelen.

Opvullen van het hoogteverschil

Na die middag stond er een deel van de bekisting en moest ik verder de vorstrand uitgraven en de rest van de grond nivelleren op onderkant vloerplaat. Dit was even beter omdat ik met de kruiwagen zo nog even op en neer kon rijden zonder dat er een bekisting in de weg zou zitten. Tijdens de graafwerkzaamheden kwam er zoveel oude stukken steen naar boven welke ik zoveel als mogelijk gebruikt heb om het aflopende stuk wat opgevuld moest worden op te hogen. Vervolgens heb ik al het overtollige zand erop gegooid en dagen lang aan het aanwateren geweest omdat ik zeker wilde zijn dat het niet veel meer zou zakken.

Waarom eigenlijk alles met het handje graven?

Meerdere mensen zeiden tegen mij; ‘huur toch een kraantje en je bent in een middag klaar’. Zelf schatte ik in dat ik een middag nodig had om alleen al te oefenen. Vervolgens nog een paar dagen graven en later nog eens het kraantje moet huren voor het leidingwerk. Meerdere dagen huur en brandstof versus elke dag even fysiek aan de slag. Als kantoorpik zag ik dat laatste ook wel zitten. Ik ben dus voor de zekerheid van de schep gegaan met als bijkomend voordeel dat ik wat sterker werd voor de rest van de bouw. Telkens een uurtje naar buiten om te graven was best goed te doen. Zeker als het zandgrond is en je van huis uit kleigrond gewend was.

Ik wist van ‘Grand Designs’ en ‘Ik Vertrek’ dat het echt anders is voor een lichaam dan gecontroleerd sporten in een gym. Ik heb geen cijfers, maar ik heb velen lastige blessures op zien lopen. Pezen worden heel anders belast en blessures sluipen er heel gemakkelijk in. Een ondergeschoven onderwerp als je het mij vraagt. Getrainde vaklui weten niet waar je het over hebt, want die hebben er nagenoeg geen last van en de rest heeft er bijna nooit mee te maken omdat ze het gewoonweg nooit doen. Ik weet ondertussen wel beter en probeer te voorkomen om met een brace of mitella door te moeten gaan.

Vorstrand en bekisting afmaken

De sleuf ging ook langs betonpalen van de schutting en deze zou 100 procent zeker gaan omvallen als ik hier zomaar een sleuf langs zou graven. Ik ben op het fietsje dus even naar Jac Klijn gegaan om een 5 meter balk te halen en hiermee de muur en andere betonpaal deze paal op zijn plek te houden. Aan de onderkant heb ik hem later ook nog even geschoord onder het niveau van de vorstrand en deze gewoon laten zitten.

De rest van de vorstrand ging vrij voorspoedig en kon ik de rest van de bekisting af gaan maken. Verder geen gekken dingen meer gedaan en was de bekisting klaar. Dacht ik….

Bekisting goed schoren

De eerste foto is de bekisting voor de controle van de tweede en derde set aan ogen.

De tweede foto is de bekisting nadat Henrie van de bouwcursus en mijn oom hadden gezegd dat het bijna twee keer zoveel moest zijn. Ik werd door beide heren ook herinnerd aan de druk aan de onderkant, welke het zwaarst zou worden tijdens het storten van de fundering. 1 op de 10 funderingen klapt er uit en dan ben je echt ver van huis. Minimaal om de 500mm onder en boven schoren.

Mijn rachellatten waren op en had nog genoeg 44x70 en heb toen deze gebruikt om het steviger te maken. Dit werkte wel want ik kon echt met volle gewicht ertegen duwen met mijn voet zonder dat hij naar buiten wilde op alle plekken van de bekisting. Dat was ook de test die Henrie liet zien tijdens de cursus.

De bekisting is nu klaar.